Geïncarneerde engelen op aarde, deel 2

Ik kreeg de ingeving over het incarneren hier op aarde te schrijven, maar ik zie nu dat ik al eerder dat gedaan heb. (Zie de blog ‘Geïncarneerde engelen op aarde’ d.d. 22 december 2019). Als ik schrijf, dan gebeurt dat vanuit een andere inspiratielaag en naderhand vergeet ik het grotendeels weer, maar dit wordt dan gewoon deel twee.

 

Als je als lichtwezen incarneert hier op aarde, daal je in vanuit de hoogste frequentie langzaam naar een veel dichtere en fysiekere dimensie met uiteindelijk je lichamelijke vorm. De hoogste frequentie is de dimensie waar nog geen vorm gekend wordt, waar de bron van de schepping zich bevindt, de bron van alle leven. Hier bestaat geen afgescheidenheid, er is alleen eenheid en vrede. Je zou kunnen zeggen dat deze dimensie resoneert met het kruinchakra en de chakra’s daarboven. Als je vanuit deze hoogste frequentie verder incarneert, daal je vervolgens af naar de engelenfrequentie, waar subtiele vormen ontstaan. Deze dimensie resoneert met het zesde chakra, het derde oog. Deze dimensie is de etherische sjabloon van alle creatie, van alle realiteiten. Hier verblijven ook de aartsengelen. Engelen hebben trouwens geen menselijke gedaantes en ook geen vleugels. Het zijn geavanceerde geometrische patronen van licht en geluid, maar omdat wij met ons menselijke brein daar geen beeld van kunnen vangen, vertalen we dat naar een beeld wat we wel kunnen omarmen. 

 

Hoewel je in deze dimensie nog verbonden bent met de allerhoogste frequentie, je nog deel uitmaakt van de eenheid, ben je wel al in je meest perfecte vorm. Vervolgens ontstaat er een afsplitsing van het geheel en begint de stapsgewijze ontwikkeling van lichtlichaam naar de manifestatie van je Zelf op een van de planeten. In ons geval is dat een fysiek bestaan op aarde.

Je bent een multidimensionaal wezen hier op aarde en hebt een proces van volledige zielsintegratie te doorlopen. Er incarneren overigens ook zielen vanuit sferen dichterbij en iedere ziel heeft zijn eigen ervaring door te maken en draagt bij aan de evolutie van de mensheid. Niet alleen de zielen uit de hoogste sferen. Het is hoe dan ook de bedoeling om helemaal hier te zijn in deze wereld, in een menselijke ervaring. Alleen op een bepaald punt in de reis naar hier, treedt er geheugenverlies op waardoor we dat niet meer weten. Sommigen gaan zich hun afkomst en missie herinneren maar voor velen is het geheugenverlies erg diepgaand en een deel van hen blijft in dit leven in de rol van afgescheidenheid. Maar als je uit de engelenfrequentie komt en je weet als menselijk wezen weer met deze dimensie te resoneren ben je in contact met jouw oorspronkelijke informatie en kan er alleen maar heelheid voor jou zijn. 

 

Het indalen in het lichaam correspondeert met het bewonen van ál je chakragebieden. Als je ziel volledig in al deze gebieden geïncarneerd is, zou je kunnen zeggen dat je verlicht bent. Je weet volledig wie je bent en wat je hier komt doen. Dit bereiken vooralsnog heel weinigen. Je kunt eigenlijk twee groepen mensen onderscheiden. Zij die in de hogere chakragebieden zijn gebleven en zij die voornamelijk vanuit de onderste chakragebieden leven. Deze laatste groep heeft weinig of geen affiniteit met spiritualiteit en is erg aards, wat dus ook heel goed is. Deze mensen zijn nodig, want meestal zijn zij daadkrachtig, weten ze heel goed beslissingen te nemen. Maar zij kunnen zich niet meer verbinden met de hogere frequenties wat maakt dat zij niet in balans zijn. De eerste groep weet zich héél goed te verbinden met de hogere dimensies, maar is er meestal in weggevlucht omdat zij zich niet hier op aarde weten te redden op de goede manier. Bij hen is dus ook sprake van een disbalans. 

 

Ikzelf hoorde lange tijd bij de eerste groep, onbewust vluchtte ik weg richting kruinchakra. Het gebied wat resoneert met God, de Bron, die Eenheid. Daar voelde ik me het meest veilig want wat hier allemaal op deze planeet gebeurde en wat al die mensen met maskers op hier deden? Ik kon dat niet aan. Velen hier zullen dit zeker herkennen. Daarbij snapte ik ook totáál niet dat anderen niet zagen wat ik zag. Dat vond ik heel moeilijk en de snelste manier om me te handhaven was om hier dus niet te zijn. Niet dat ik dat door had op een bewust niveau. Totdat een vergevorderde ziener eens tegen mij zei ‘ik zie jou steeds heel hoog zitten, helemaal bovenin’. Dit is al vele, vele jaren geleden en in die tijd wist ik niet eens wat hij bedoelde. Ik wist wel dat ik vaak heel rare reacties kreeg van vreemde mensen die in een flits dachten dat ik een engel was, die dat ook hardop zeiden. Ik vond dat wel grappig, maar ik kon er verder niets mee natuurlijk. Of mensen die vonden dat ik een etherische, ijle uitstraling had, waarbij ik dan dacht dat dat kwam omdat ik heel slank was en lang haar had. Maar er werden ook peace-tekens naar me gemaakt als ik in de trein zat of ergens rondwandelde. Of mensen wezen naar hun hart en keken me gelukzalig aan. Ik vond dat echt héél strange en zocht dus steeds een logische verklaring daarvoor, maar achteraf gezien snap ik dat dat bij de fase hoorde waar ik toen inzat, namelijk in een bijna continue alignment met God wat blijkbaar toch opgepikt en gevoeld werd door dezen en genen. Tegelijkertijd had ik ook een bijna afgekapte verbinding met de aarde en de wereld. Ik zweefde nog net niet letterlijk. 

 

Er zijn lichtwezens die bewust gekozen hebben om hier te incarneren. Sommigen zelfs voor het eerst en rechtstreeks vanuit de hoogste dimensie. Dolores Cannon* beschrijft drie golven van vrijwilligers met als doel ascentie van de mensheid en de aarde. De eerste golf uit de jaren 60 - 70 heeft het heel erg moeilijk gehad, de tweede golf zijn de dertigers en veertigers ongeveer van nu en de derde golf zijn onze nieuwetijdskinderen. Hoewel deze kinderen genetisch heel anders in elkaar zitten, beter afgestemd om hun missie te volbrengen, hebben zij het hier zeker ook niet gemakkelijk. Dit zijn vaak kinderen die zich niet laten morfen in een systeem en veelal als druk en onhandelbaar worden gezien en/of een stempel krijgen binnen het autistiforme spectrum. 

 

Het is werkelijk de kunst om hier te incarneren, om in te dalen in de onderste chakra’s. Daar waar de levenspassie zit, maar ook de pijn en de emoties, voornamelijk in het 2e chakra. Dan bij het verder indalen in het gebied van de wortelchakra gaat het om het daadwerkelijk verankeren van het licht hier op aarde. Dit is geen proces met een overzichtelijke termijn, meestal ben je hier jaren mee bezig. Maar als je bij de groep hoort die maar in die hogere regionen blijft verkeren, weet dan dat het niet de bedoeling is om daar te blijven, maar dat je het híer hebt neer te zetten, dat je IN de wereld hoort te zijn. Niet dáár, want daar wordt het al gesnapt. 

 

Wat nu meer dan ooit gevraagd wordt van deze zielen uit de drie golven, is om echt je bewust te worden hoe dat incarnatieproces werkt. Trek dat licht nu waar je vandaan komt naar hier. Er is veel pijn, vaak opgedaan in de jeugd, verbannen naar de schaduw in jezelf en het is nu tijd om die schaduwplekken te omarmen. Je kunt niet én in je verlichte staat zijn én tegelijkertijd allerlei pijn in de schaduw geparkeerd hebben staan. Dus durf die pijn te voelen als je meer ‘hier’ gaat zijn en laat daar letterlijk je licht op schijnen. Geen verzet meer. Omarmen betekent dat het zal verdwijnen. Je wordt geleid door de Goddelijke dimensie waar je mee verbonden bent. Probeer daarnaast ook bewust te werken aan het resoneren met je zesde chakra, die correspondeert met de dimensie van de oorspronkelijke blauwdruk, de engelendimensie waar jouw eigen authentieke informatie vandaan komt. Er zijn véél prikkelgeleiders hier op aarde die je daarvan afhouden, dus je moet er echt bewust voor kiezen om dit te doen. Als je door deze integratie heen gaat en je durft te kijken naar je verborgen pijn, dan ga je een diepe genezing doormaken. Ik hoorde van de week een mooie meditatieoefening van Tijn Touber. Namelijk visualiseer in vol ornaat, in alle perfectie een prachtige engel voor je. Een engel in volmaakte vorm die je in oorsprong zelf bent. Laat dan langzaamaan jezelf en je engelenzelf dichter naar elkaar toe schuiven. Dan omarm elkaar en laat de engel versmelten met je menselijke energielichaam. Vervolgens trek je je weer terug naar je zesde chakragebied, maar neemt deze gewaarwording mee. Deze oefening zou je met enige regelmaat kunnen doen om de herinnering weer áán te zetten. 

 

Er is nu heel veel gaande in de wereld en de ware kleuren van de mens worden getoond in een flink krachtenspel met een op dit moment toenemende polarisatie. En ook binnen het veld van lichtwerkers is niet alles wat het lijkt. Het is bijna fashionable om bij de lichtbrigade te horen, maar men heeft daar toch ook vaak geen idee van wat er gaande is. Het vergt dus nu als ziel vanuit de engelendimensie wakker te zijn en je zielsopdracht te vervullen. Dus durf verder te incarneren omdat het nu TIJD is. Het is geen vrijblijvende situatie, er is werk aan de winkel. Niet in de vorm van beschuldigen of verder polariseren, maar om de nu alom heersende lage frequentie te verhogen met jouw licht. We worden meer dan ooit uitgenodigd om het bewustzijn te vergroten en een veld van kristalheldere verbinding te laten ontstaan, want dat is waar de mens zich in kan ontwikkelen, kan liefhebben en zichzelf kan zijn. En dat kan niet in een veld van afgescheidenheid waar we op dit moment naar op weg zijn. 

 

*   Dolores Cannon - The three waves of volunteers 

 

Reactie schrijven

Commentaren: 0